دفتر یادداشت گوشی با قلم کیبورد

و    واژه های بیگانه    و   شعرهای بچه گانه 

با شاعرهای سیگاری                                     

که نه محبت ، نه امید ، نه عشق      هیچی ، هیچی

که عشق آسان نمود اول ،ولی.....ا

ولی با غرور خواندیم

"عروسکی بودم برات"

شعرهای دفترچه های خاطراتی که بوی زندان گرفته

دیگر بوی دغدغه های عاشقانه نمیدهد

پیش تر فکر میکردم

هرکه شاعر شده، عاشق بوده

افسوس هه هه فقط شاعر شدم